Regelmatig loop ik met de hond naar het monument en weer terug. Tijdens een van deze wandelingen, altijd vroeg in de ochtend, had ze bijzonder veel interesse in de bosjes net na het viaduct. Omdat ze ook muizen en hazen in de neus zou kunnen hebben, stond ik er eerst niet bij stil. Maar gisteren, moest ik haar echt meetrekken en toen dacht ik al: daar zit wat anders.
Vanochtend gingen Hans en ik wandelen en toen we daar weer liepen, ging ik even polshoogte nemen door even wat meer in de berm te gaan lopen. Daar zag ik een jong rood katje, onderaan het talud. Toen ik afdaalde naar de slootkant, zag ik daar nog 2 jonge katjes. Ze hadden zich verstopt in een holletje van riet. Hans belde de dierenambulance en ik bleef in de bosjes staan om ze in de gaten te houden. Ze waren erg schuw en bang voor mij.
De dierenambulance was er in 20 minuten. Het begon ook nog te hagelen. Onder deze barre omstandigheden konden we met veel moeite deze 3 doodsbange, waarschijnlijk 8 weken oude kittens, vangen en ze zijn daarna naar de Nomadenhof gebracht. Ze zagen er op zich goed uit. Waarschijnlijk zijn ze gedumpt.
We zijn erg ontdaan dat die arme beestjes zulke koude nachten en vuurwerkgeweld hebben moeten doorstaan. Want vlakbij, op het viaduct, vonden we nog resten van groot vuurwerk.